Jak wybrać i sfotografować zdjęcia do swojego filmu
Cztery kroki, w kolejności, w jakiej naprawdę je wykonasz. Prawie wszystko dzieje się w tych dwudziestu minutach przed wgraniem czegokolwiek — to tam rozstrzyga się dobry film, nie w montażu.
Sfotografuj odbitki
Jeśli zdjęcia nigdy nie były cyfrowe, telefon wystarczy. Jedyne, co psuje kopię z telefonu, to światło, a oba problemy łatwo ominąć.
- Trzymaj telefon prosto, równolegle do strony — nie pochylaj się nad nią pod kątem.
- Usiądź przy oknie w świetle dnia, tak żeby na stronę nie padało bezpośrednie słońce.
- Gdy masz wybór, wybieraj zdjęcia poziome — nie wymagają dopełniania przy krawędziach i lepiej leżą na każdym ekranie.
- Nie używaj lampy błyskowej. Wypala biały punkt na środku i zmywa twarze.
- Nie fotografuj z góry pod lampą sufitową — to właśnie powoduje odblaski na błyszczących odbitkach.
Zdjęcie odbitki zrobione telefonem jest tu zupełnie normalne. Prawie nikt niczego nie skanuje, a renowacja została zbudowana dokładnie z takim założeniem.
Wybierz, które wchodzą
Więcej zdjęć nie znaczy automatycznie lepiej. To, co sprawia, że film czuć jak życie, to rozpiętość — różne lata, różni ludzie, różne miejsca.
- Wybierz najostrzejsze kopie, jakie masz. Wyblakłe kolory, drobne rozdarcia i lekkie rysy zostaną naprawione; ciężkie zniszczenia i skrajne rozmycie nie są warte miejsca.
- Obejmij lata: niemowlę, dziecko, nastolatek, dorosły. Im szersza rozpiętość, tym bardziej film czuć jak całe życie, a nie jak jeden okres.
- Przeplataj portrety pojedyncze ze zdjęciami grupowymi. Same portrety czyta się jak galerię; same grupowe i nigdy nie widzisz twarzy wyraźnie.
- Unikaj kolaży i stron z kilkoma małymi zdjęciami — animacja nie rozpozna, którą twarz ma śledzić.
- Nie wrzucaj prawie identycznych zdjęć z tego samego popołudnia. Każde zajmuje miejsce i nic nie wnosi do opowieści.
Kontrola jakości zaznacza podczas wgrywania wszystko, co może sprawić kłopot, więc masz drugą opinię, zanim zapłacisz za miejsce.
Ułóż je w kolejności
Kolejność to jedyna decyzja reżyserska w całości twoja — i to ona rozstrzyga, jak film się odczuwa.
- Chronologicznie to wybór bezpieczny i zwykle właściwy — życie opowiedziane do przodu.
- Po wgraniu przeciągnij dowolne zdjęcie na dowolne miejsce. Nic nie jest zablokowane, gdy już jest w środku.
- Najmocniejsze zdjęcie zostaw na koniec. To ten kadr zostaje ludziom w rękach, kiedy muzyka cichnie.
Potem wybierz muzykę — utwór z biblioteki albo własną piosenkę — i napisz dedykację, która otwiera film. To ostatnia rzecz, o którą jesteś proszony.
Otwórz swoją pocztę
Trzydzieści do dziewięćdziesięciu minut później, zależnie od tego, ile zdjęć wysłałeś.
- Przychodzi jako zwykły plik wideo, który działa na telefonie, laptopie albo telewizorze.
- Prześlij go dalej rodzinie, która nie mogła być. Nie mają nic do instalowania.
Jeśli jedno zdjęcie nie wyszło tak, jak liczyłeś, ten jeden fragment można wygenerować od nowa — reszta filmu zostaje bez zmian.
To cała metoda.
Dwadzieścia minut z albumami, kilka minut wgrywania i film wraca tego samego wieczoru.
Stwórz mój film →